Komercijalni CDMA

Sa gledišta strateškog opredijeljenja u pogledu izgradnje budućih mobilnih mreža, digitalne mreže su u prednosti u odnosu na analogne. Dilema je na koji način iskoristiti raspoloživi frekvencijski opseg na što veći broj potencijalnih korisnika u digitalnoj mreži (tzv. “način multipleksiranja signala”). Mogućnosti su frekvencijski multipleks (FDMA - Frecuenchy Division Multiple Access), vremenski multipleks – (TDMA- Time Division Multiple Access) i kodni multipleks – (CDMA- Code Division Multiple Access), preuzet iz vojnih sistema sa proširenim spektrom (Spread Spectrum Systems), preciznije iz tehnike sa direktnom sekvencom (Direct Secuence), za poznavatelje vojnih komunikacija. Komercijalni CDMA sistemi do prije nekoliko godina bili su samo u fazi testiranja, međutim danas, naročito u Sjevernoj Americi, kompanijama su podijeljene dozvole za rad za mobilnu telefoniju koje rade na ovom principu i njihova komercijalna primjena je u punom zamahu. Ostali digitalni sistemi za mobilnu telefoniju bazirani su na kombiniranom FDMA-TDMA principu i godinama su u komercijalnoj upotrebi. Tipični predstavnici su američki D-AMPS (Digital Advanced Mobile Phone System) i čuveni europski GSM sistem (Global System for Mobile Communications).

Toranj za mobilne telefone Europske mreže koriste frekvenciju od 900 MHz i/ili 1800 MHz. Frekvenciju od 900 MHz podržavaju svi modeli mobilnih telefona, dok obe frekvencije 900MHz i 1800 MHz podržavaju dual-band mobilni telefoni što je naznačeno u njihovoj tehničkoj specifikaciji. Zemlje Amerike koriste frekvencije od 900 MHz ili 1900 MHz i u tom slučaju je neophodno imati triple-band telefon koji podržava 900MHz/1800 MHz/1900 MHz. Frekvencija 1900 MHz najčešće se koristi u zemljama Sjeverne, Centralne i Južne Amerike.